مساله محیط زیست و به ویژه اثر منفی جوامع بر آن، در سال های اخیر توجه بسیاری را به خود جلب کرده است. این امر در چند سال گذشته سبب ایجاد روند جدیدی در تولید محصولات مختلف شده است که از آن با عنوان "حرکت به سوی محصولات سبز" یاد می شود. محصولات سبز، کالاهایی هستند که براساس معیارهای استاندارد، اثرات مخرب کمتری بر محیط زیست می گذارند. در میان صنایع گوناگون، شرکت های سازنده کامپیوتر به مساله حفاظت از محیط زیست توجه ویژه ای نشان داده اند. آنها از روش های ساخت جدیدی استفاده می کنند که میزان سازگاری محصول تولید شده نهایی را با طبیعت افزایش می دهد. به عنوان مثال، در سال های اخیر، اسوس و گیگابایت، استفاده از سرب در لحیم کاری قطعات سخت افزاری را متوقف و آن را با ماده ای کاملا فاقد سرب جایگزین کرده اند. در گام بعدی، استفاده از اجزای حالت جامد، نه تنها کارایی تنظیم کننده های قدرت مادربرد را افزایش داد، بلکه در تنظیم حرارت سیستم نیز نقش بسیار مهمی را ایفا کرد. فناوری epu اکنون، اسوس و گیگابایت در جدیدترین اقدام خود سیستم جدیدی را پیاده سازی کرده اند که از فناوری ذخیره انرژی برخوردار است. فناوری ذخیره انرژی (energy processing unit) اسوس که به اختصار epu نامیده می شود، دارای ساختاری ساده اما قابل تطبیق با نیازهای سیستم است. epu یک تراشه میکروکنترلر مبتنی بر سخت افزار است که روی مادربرد نصب می شود و با تحت نظر قرار دادن میزان مصرف انرژی در سیستم، منبع تغذیه cpu را در زمان اجرا تنظیم می کند. به این ترتیب کارایی حافظه مجازی سیستم صرف نظر از این که میزان بار سیستم چقدر است افزایش می یابد. از آنجا که epu هم در حالتی که بار سیستم سنگین است و هم در حالتی که سیستم با بار سبک کار می کند و انرژی سیستم و کارایی آن را کنترل می کند، می توان انرژی سیستم را در مواقعی که بار آن سبک است، ذخیره کرد و سپس در زمان افزایش بار سیستم آن را مورد استفاده قرار داد. epu در حالتی که سیستم برنامه های کاربردی سبک را اجرا می کند تا حداکثر 6/58% از انرژی cpu را ذخیره می کند.مادربرد های مجهز به سیستم epu دارای مدارهای تنظیم کننده ولتاژ هستند که از حداقل 4 و حداکثر 12 فاز تنظیم ولتاژ پشتیبانی می کنند. بردهای دارای 12 فاز تنظیم ولتاژ، با ایجاد گستره وسیعی از ولتاژهای مجاز برای سیستم، قدرت کنترل سیستم مدیریت منابع انرژی را به میزان قابل توجهی افزایش می دهند، ضمن این که با افزایش حرارت کمتری روبرو می شوند. بردهای مجهز به epu می توانند به طور خودکار تنظیم کننده های ولتاژ را بر اساس نیاز سیستم فعال یا غیرفعال کنند. زمانی که بار سیستم افزایش می یابد، ولتاژ مورد نیاز سیستم نیز افزایش می یابد. در این حالت epu با فعال سازی تعدادی از فازها، ولتاژ را افزایش می دهد. سیستم epu به روش موازی از امکانات سیستم مدیریت منابع انرژی نیز استفاده می کند.زمانی که سیستم epu فعال می شود، برد در حالت پویا تنظیم انرژی قرار می گیرد و اجازه می دهد برد فازهای انرژی غیرضروری را در زمان لزوم غیرفعال کند. زمانی که بار محاسباتی و اجرایی سیستم اندک است، برد از حداقل تعداد فاز، که 4 فاز است استفاده می کند. با افزایش بار سیستم، برد هر بار 2 فاز دیگر را فعال می کند، تا زمانی که هر 12 فاز فعال شوند. یکی از قابلیت های مهم epu این است که می توان عملکرد آن را با استفاده از led های قرار داده شده روی برد، چک کرد. این کار همچنین از طریق نرم افزارهایی که برای برخی از سیستم عامل ها مانند ویندوز طراحی شده اند امکان پذیر است. آزمایش های عملی انجام شده روی سیستم های مجهز به epu نشان می دهد که تا زمانی که سیستم با باری کمتر از حداکثر بار خود کار می کند، برد معمولا با استفاده از 10 فاز کار می کند. در آزمایش سیستم با باری معادل 95% حداکثر بار به مدت 24 ساعت، سیستم فقط دو بار و هر بار به مدت تنها چند ثانیه از تمام 12 فاز استفاده کرد. نتایج این آزمایش نشان می دهد که 2 فاز اضافه در عمل برای حالتی طراحی شده اند که سیستم در حالت افزایش بیش از حد نرمال بار قرار دارد. در این حالت پردازنده حرارت بسیار زیادی تولید می کند و به نوبه خود، نیاز به ولتاژ و انرژی بیشتری دارد تا در حالت پایدار به کار خود ادامه دهد. از سوی دیگر تکرار آزمایشی مشابه با سیستمی فاقد epu نشان داد که در هر حال هر 12 فاز سیستم، صرف نظر از این که میزان بار سیستم چقدر است فعال می شوند. به این ترتیب، وجود epu در افزایش کارایی سیستم اثر قابل توجهی دارد. شرکت اسوس اعلام کرده است که از این پس همه مادربرد های تولیدی این شرکت مجهز به سیستم epu خواهند بود. کاربردهای epu تاکنون هر دو شرکت اسوس و گیگابایت، سیستم epu را تنها در سیستم هایی که با افزایش بیش از حد نرمال بار روبرو هستند، پیاده سازی کرده اند. نتایج آزمایش های عملی که در بخش پیشین در مورد آن صحبت کردیم، نشان می دهد که استفاده از epu در چنین سیستم هایی کارایی چندانی ندارد. برعکس، رایانه هایی مانند رایانه های خانگی، رایانه های شخصی، رایانه های کوچک با کاربردهای عمومی مورد استفاده در اماکنی نظیر شرکت های کوچک و لپ تاپ ها که در مواقعی در حالت بیکاری و تعلیق قرار می گیرند و یا از حداقل توان ریزپردازنده استفاده می کنند، بیشترین بهره را از این سیستم خواهند برد. استفاده از حداقل توان ریزپردازنده این سیستم ها را به کاندیداهای مناسبی برای استفاده از فناوری epu تبدیل می کند. در محیط های کاری بیشتر رایانه ها در بیشتر مدت زمان استفاده در حال اجرای برنامه های کاربردی ساده، مانند نرم افزارهای دریافت و ارسال نامه الکترونیکی، جستجو در اینترنت و پردازش متن، هستند. این نوع نرم افزارها به بخش بسیار اندکی از زمان ریزپردازنده نیاز دارند اما انرژی سیستم را به میزان به نسبت زیادی کاهش می دهند.اگر این نرم افزارها در تمام طول مدت زمان استفاده از ریزپردازنده مورد استفاده نباشند، لزومی ندارد که تمام فازهای ولتاژ سیستم برای تامین انرژی که استفاده نمی شود، مورد استفاده قرار گیرند، زیرا انرژی که مورد استفاده قرار نگیرد، به حرارت تبدیل می شود. در چنین شرایطی انرژی علاوه بر این که تلف می شود، به اجزای سیستم از جمله ریزپردازنده آسیب وارد می کند. پیش بینی می شود فناوری epu به زودی به یکی از اجزای همه مادربردها تبدیل شود. سعیده ستوده نیا

منبع : جام جم آنلاین  تاریخ : 24   آذر   1387  شاخه : سخت افزار